Yollara düşmekten kendini alıkoyamayanlar seyahat etmenin dönüştürücü gücünü bilirler. Klişe bir cümle olsa da doğrudur: Dünyaya bakışınız değişir. Daha farkında, daha özgün, bazen daha güçlü, bazen daha çaresiz, ama sonunda daha alçakgönüllü olursunuz. Bir insanı en iyi seyahatte tanırsın derler ya, insan seyahatte asıl kendini tanır. Seyahatin en zoru insanın kendine doğru yaptığıdır ne de olsa...
Ne kadar genç yaşta yollara düşerseniz o kadar iyi edersiniz. Ama kolay değildir bu. Kendinizi 'gerçekleştirmenin' üniversiteyi kazanmak, iş bulmak, evlenmek, ev almak, çocuk yapmak olarak kodlandığı bir ülkede manevi zorlukları aştığınızı varsaysak bile, devletin kendi vatandaşına pasaportunu fahiş fiyata satmasından başlayıp elalemin konsolosluk memuruna en gizli banka hesap bilgilerinizi kuzu kuzu göstermeye varan bir maddi süreç vardır. Ne kadar ekmek o kadar köftedir. Yeterince paranız yoksa nah seyahat edersiniz.
Bu basit gerçeğin içi seyahat hayalleri ile pırpır eden genç ruhları küstürmemesi, daha çok genç insanın yollara düşmesi, dünyayı ve kendini keşfetmesi ve keşfettiklerini başkalarına anlatması için, bir güzel gezgin insan geçen sene bir girişimde bulundu: GENÇ GEZGİNLER SEYAHAT BURSU!
Blog'u Ozlem-Pansiyon'da duyurduğu üzere, bir üniversite öğrencisine kendi cebinden interrail bileti ve harçlığını verecekti Özlem Yücel. Tek şartı vardı, bursu alan gencin seyahatini bir blog'da yazarak anlatması.
Bu alçakgönüllü girişim kısa sürede seyahatseverler arasında duyuldu, desteklendi ve büyüdü. Gönüllerden kopan katkılarla, bursun tutarı yükseldi. Çok sayıda başvuru arasından Özlem'in seçtiği 25 finalist, benim de aralarında bulunduğum geniş bir jürinin değerlendirmesinden geçti ve bursu kazanan 6 kişi belirlendi. Bu 6 genç takip eden aylarda dünyanın dört bir yanına dağıldı, gezdi ve yazdı.
Şimdi geldik 2011'e.
Bu insanlık için küçük ama genç gezginler için büyük girişimin süreklilik kazanmasını ve daha fazla gezgin ruh yaratmasını diliyorum. O yüzden geçen sene olduğu gibi bu sene de bursa katkıda bulunacağım. 20'li yaşlarda dünyayı görmenin heyecanı nasıl bir şeydi hatırlıyorsanız siz de bana katılın ve Özlem'e bir mail atın.
Yaşasın aylaklık, yaşasın seyahat etmek!
2 yorum:
siz çok yaşayın, vede çok kare kareleyin insan yüzlerini emi:-))
Yazılarınıza genel anlamda göz attım ve oldukça bilgilendim. Paylaşımlarınız için teşekkür ederim. Saygılar
Yorum Gönder